Home Zdrowie Trichotillomania

Trichotillomania

by Agata Kubiak
Trichotillomania

objawy fizjologiczneTrichotillomania jest przewlekłym traumatycznym zaburzeniem łysienia, charakteryzującym się regularnym wyrywaniem własnych włosów ze skóry głowy, brwi, rzęs, kości łonowej i innych części ciała.

Wyrywanie włosów

Patogeneza trichotillomanii uwzględnia aspekty psychologiczne i fizjologiczne.

Powierzchnia skóry jest dobrze unerwiona przez gęstą sieć włókien nerwowych aferentnych i eferentnych.

Ze względu na swoją wysoką wrażliwość, staje się punktem skupienia dla uwolnienia napięcia, ustanowienia kontroli nad emocjami.

Wyrywanie włosów sprawia fizyczny ból, który pozwala odwrócić uwagę od napięcia, lęku, depresji i zmniejsza poczucie winy, ponieważ jest wynikiem samokarania.

zaburzeń psychicznychZadając sobie ból, cierpiący ma podświadomie nadzieję, że żądania, wyrzuty, krytyka i oskarżenia ze strony innych staną się mniej wyraziste.

Z drugiej strony, w sytuacjach stresowych, psychologicznie traumatycznych, własne ciało pozostaje jedynym obszarem, który można kontrolować.

Wykonując działania autoagresywne, ludzie uświadamiają sobie niewyrażony lęk, złość, gniew.

Jak leczyć Trichotillomanię?

Trichotillomania jest leczona przez psychoterapeutę. Pomoże on zidentyfikować ukryte przyczyny, które prowadzą do napięcia, a które pacjent usuwa w tak kategoryczny sposób.

mieszków włosowychPodświadomy umysł ukrywa traumatyczne sytuacje tak głęboko, że często nie jest łatwo wydobyć je na powierzchnię, co może wymagać więcej niż jednej sesji z terapeutą.

Leczenie trichotillomanii

Profilaktyczne golenie lub noszenie czapki ma ograniczoną skuteczność, ponieważ nie rozwiązuje problemu, a jedynie wpływa na objawy choroby.

Z tego powodu najskuteczniejszym rozwiązaniem dla osób, które zastanawiają się, jak pozbyć się trichotillomanii, jest konsultacja z doświadczonym psychoterapeutą.

Lekarz przeprowadzi kompleksowe badanie, określi przyczyny i osobliwości przebiegu choroby oraz przepisze skuteczne leczenie.

zaburzeń lękowychOprócz psychoterapii indywidualnej w leczeniu trichotillomanii można stosować ogólne metody wzmacniające – fizjoterapię, masaż, terapię ukierunkowaną na ciało (relaksację), a także indywidualnie dobrane leki.

U kogo występuje Trichotillomania?

Występuje w obecności stresu lub u osób z niezrównoważoną psychiką. Występuje dwa razy częściej u kobiet niż u dorosłych. Może być połączony z trichofagią.

Jakie leki na Trichotillomanie?

Trichotillomania jest zaburzeniem psychologicznym i oczywiście powinna być leczona metodami psychologicznymi. W leczeniu trichotillomanii stosuje się zarówno metody psychologiczne, jak i leki chemiczne:

– Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub klomipramina;

– N-atysteina;

– Olanzapina.

Czy wyrywanie sobie włosów jest szkodliwe?

odrost włosówW stanach nerwicowych ludzie nieświadomie wyrywają włosy na głowie i ciele oraz manipulują rzęsami, co powoduje ich wypadanie i łysienie.

W porównaniu z obgryzaniem paznokci jest to poważniejszy problem, który wymaga pilnej uwagi.

Trichotillomania – objawy

Do specyficznych objawów trichotillomanii należy ciągnięcie za włosy, wykręcanie ich palcami i ssanie, a zdarzały się przypadki, że pacjenci żuli i połykali wyrwane włosy.

Pacjenci z TPM mogą często dotykać włosów bez ich ciągnięcia, a ciągnięcie włosów zawsze przynosi im ulgę emocjonalną.

Trichotillomania – przyczyny

zmianach chemicznych mózguGłówna przyczyna nawyku wyrywania włosów jest związana z problemami psychologicznymi: zaburzenie może być spowodowane stresem, niepokojem, brakiem wiary w siebie lub trudnymi relacjami rodzinnymi (brak zrozumienia powoduje u dziecka przewlekły stres, który może skutkować trichotillomanią).

Trichotillomania – leczenie

Pacjenci cierpiący na trichotillomanię w pierwszej kolejności potrzebują pomocy psychiatrów i psychologów. Lekarze identyfikują czynniki i okoliczności, które prowadzą do epizodów podrażnionej skórywyrywania włosów, i wydają zalecenia, jak je wyeliminować lub zminimalizować.

W leczeniu trichotillomani można stosować hipnozę, psychoterapię i leki przeciwdepresyjne, a w przypadku wystąpienia świądu – miejscowo glikokortykosteroidy.

Niektóre badania dowodzą, że jako terapia wspomagająca pacjent, który odczuwa potrzebę wyrywania włosów, może zacząć wykonywać automasaż rękami, przechodzić przez koraliki lub paciorki różańca.

Powiązane artykuły

Zostaw komentarz